Verrassing!

Afgelopen vrijdagmiddag was ik op mijn werkkamertje bezig met mijn project 52 toen Dennis rond kwart voor 5 thuis kwam. Normaal gesproken is hij rond 10 over 5 pas thuis maar hij mocht ook ietsje eerder weg die dag vanwege het warme weer.

Toen hij binnen kwam, riep hij me zoals altijd als ik eerder thuis ben en ik liep naar hem toe. Hij keek me met een brede glimlach aan en zei dat hij een verrassing voor me had. Toen haalde hij zijn hand achter zijn rug vandaan en daar had hij een heel mooi bosje bloemen voor me gekocht!



Ik was zó verrast en ik vond het super lief van hem want ik had het helemaal niet verwacht. Hij vond dat ik het wel verdiend had na de moeilijke tijd met oma enzo en op deze manier wilde hij ook laten weten hoe veel hij van me houd, lief he?!

Vaya con Dios, Oma!

Donderdag middag rond half 12 werd ik gebeld door mijn vader dat het heel erg slecht ging met oma. Ze reageerde niet meer op andere mensen. Rond half 1 ben ik naar oma gegaan. Rond 1 uur waren we allemaal daar: Kelly, mijn broer, mijn zus, mijn vader en mijn oom. We hebben de hele dag bij haar gezeten, zodat ze niet alleen was. Heel soms reageerde ze een beetje op andere mensen. Ik vroeg haar op een gegeven moment of ik foto's mocht maken. Daar reageerde ze een beetje geïrriteerd op want ik mocht altijd foto's van haar maken, ook nu. Ze weet hoe belangrijk dat voor mij is. Daar heb ik het vaker met haar over gehad, dus eigenlijk wist ik dat ook wel. Mijn familie was blij dat ik dat deed, ook voor hun verwerking van dit alles.

We hebben ook nog goed tegen haar kunnen praten, Kelly, Jeroen en ik. We hebben haar kunnen bedanken voor alles wat ze voor ons heeft gedaan en voor alles wat ze ons heeft geleerd. Voor de mooie herinneringen en de mooie verhalen. Ook hebben we haar gevraagd of ze de groetjes wilde doen aan mama, als ze haar zou zien bij de poort. Dat zei oma altijd, dat mama haar bij de poort op zou wachten.

Rond 7 uur hebben we daar wat gegeten en rond 9 uur / half 10 gingen mijn broer en vader naar huis toe om de papieren uit te zoeken. Toen ze net weg waren, was Kelly tegen oma aan het praten. Op een gegeven moment keek Kelly oma aan en zei: "Oma, je zou me nu het liefste een klap tegen mijn harses willen geven, of niet". (dat zei oma vaker tegen ons voor de grap, beetje plat Amsterdams) Toen Kelly dat zei reageerde oma weer en zei iets van "Ja" met een klein lachje rond haar mond. Daar moesten we allemaal toch wel even om lachen hoor. Dat was ook het laatste reactie op iets van de buitenwereld.

Een poosje later (ik weet niet of het 5 minuten waren of een half uur) merkte ik dat ze anders begon adem te halen. Mijn zus was eventjes naar buiten gelopen en ik zei tegen Kelly dat ze haar maar moest gaan halen. Dat deed ze nog niet. Toen keek ik wat langer naar oma en toen zag ik dat ze niet meer knipperde met haar ogen. Alsof ze aan het slapen was met haar ogen open, maar wel nog die oppervlakkige ademhaling. Kelly is Natas (zus) toen gaan halen en de zuster kwam ook meteen mee. Zij vertelde ons dat mensen dagen lang met open ogen kunnen blijven liggen en dat dat dus geen kwaad kon voor haar. We hebben zo een poosje naar haar gekeken en toen vertelde de vrouw dat we niet moesten schrikken als ze een beetje zou verkrampen of iets dergelijks. Vlak nadat ze dat vertelde deed oma inderdaad ineens bewegen met haar gezicht, wat heel bijzonder was: ze begon gekke bekken te trekken zoals ze zo vaak deed om ons te laten lachen. Dit deed ze een keer of 3 en daarna is ze in alle rust heen gegaan.

Het was heel bijzonder om het mee te maken. Mijn vader en mijn broer kwamen ook weer terug en daarna hebben Kelly, Natas, mijn tante en ik haar gewassen, aangekleed en haar weer echt 'oma' gemaakt door haar bril op te zetten en haar gebit weer in te doen, zoals ze graag wilde. Toen hebben we nog tot een uur of 12 bij haar gezeten en gepraat. Toen werd ze opgehaald naar de plek waar ze nu is (ik kan het woord niet neerzetten). Ik ga zo meteen wat foto's met Kelly uitzoeken die ik de afgelopen tijd heb gemaakt en dan ga ik haar kaartje ontwerpen. Vandaag is de crematie, waarna ze definitief haar laatste reis zal maken.


Lieve oma, Vaya Con Dios!

Oma

Hier komt even een kleine update over mijn oma.

Aan de ene kant gaat het goed met haar, maar aan de andere kant gaat het ook slecht met haar. Heel erg slecht. Een aantal maanden geleden had ik hier al verteld dat ze haar nek gebroken heeft. Nu zijn we een aantal maanden verder en de artsen zijn erachter gekomen dat ze ergens kanker heeft, wat uitgezaaid is naar haar lever en naar haar botten. Het blijkt om een zeer agressief soort te gaan, waar ze helaas niets meer aan kunnen doen.



De goede kant is, dat ze nog heel erg positief en optimistisch ermee om gaat. Ze weet dat ze niet meer beter wordt maar ze is evengoed vrolijk. Dat vind ik zo bijzonder aan haar! Ze gaat niet bij de pakken neer zitten maar probeert er nog het beste van te maken.



Ze is afgelopen week overgeplaatst naar "De Ark", een heel mooi verzorgingstehuis in Roermond waar mensen naartoe gaan om te sterven. Oma heeft een prachtig uitzicht op een mooie, grote vijver en voor haar raam staat een vogelhuisje met een tafeltje waar eekhoorntjes en vogeltjes op af komen. Dit doet haar heel erg denken aan haar tuin in Ermelo, waar ze jaren lang heeft gewoond en waar ze stiekem al jaren lang naar terug verlangt. Afgelopen week zei ze tegen me: "Nu ben ik toch weer een beetje terug in Ermelo". Kippevel.

Druktemaker!

Ik had hier geloof ik al eens eerder laten vallen dat ik me echt heel erg druk kan maken over alles. Gister was het weer eens zo ver. Heel de avond hadden Dennis en ik gepraat over allerlei financiele feiten, hypotheken, verzekeringen enzovoorts. Er was ook nog eens een man over de vloer gekomen die voor ons de belasting regelt, dus daar kwam ook nog eens heel veel informatie vanaf (wel positieve info dus dat is wel fijn). Op het einde van de avond zat mijn hoofd gewoon zó vol met al deze informatie, feitjes enzovoorts dat ik gewoon niet meer rustig en helder kon nadenken.

Ik begon dus te denken aan alles wat we nog moesten doen in huis, wat ik nog hier thuis allemaal moet doen en toen had ik het even niet meer. Ik schoot helemaal in de stress omdat ik alle handdoeken nog moet wassen, Kom op zeg! Ik zit nog zeker 2 weken thuis en dan ga ik helemaal lopen te stressen over een paar handdoeken?! Ja dus.

Het zijn trouwens niet alleen de handdoeken hoor. Ik maak mij bijvoorbeeld ook druk over het inpakken van mijn spullen. Waar moet ik alles tot die tijd laten? Het liefste ruim ik de spullen die mee gaan in een doos, neem ik die doos mee naar het huis en pak het daar meteen weer uit om het in te ruimen. Maar dat gaat helaas niet want ik moet hier eerst mijn kasten uitruimen, kasten afbreken, mee naar het huis brengen en daarna die kasten in mijn huis weer opbouwen. Dan pas kan ik alles inruimen. Geen probleem zou je zeggen. Klopt, is het ook niet alleen gisteravond dus wel!

Pff ik weet het, totaal onnodig want ik zie vanzelf wel hoe het loopt. Maar wat dat betreft ben ik gewoon een soort van control-freak ofzo. Ik wil alles meteen goed doen en daardoor loop ik me druk te maken omdat ik het misschien niet meteen goed KAN doen. Zo ook met het inruimen van de keuken bijvoorbeeld. Ik wil alles meteen zo praktisch mogelijk inruimen zodat ik het daarna niet alles weer uit moet ruimen omdat het niet goed staat.

Anyway, op dit moment maak ik me daar nog een beetje druk over, maar mijn hoofd is weer helder door de goede nachtrust. Daardoor kan ik het nu laten zoals het is. Ik zie wel hoe het gaat lopen en ik hoef niet alle spullen meteen daar te hebben ook al meen ik ik van wel.

Dit helpt trouwens ook goed, de dingen van me afschrijven! En hupsakee, nu weer aan het werk! Prettige dag allemaal!

Eindelijk 23!

Het is schandalig, maar ik heb hier niet eens verteld dat ik jarig ben geweest!
Vorige week vrijdag, de 19e, was de grote dag. De donderdag ervoor was ik blijven slapen bij Dennis. 's Avonds hadden we een film opgezet (Meet Joe Black) en Dennis was maar aan het zeggen dat ik wakker moest blijven tot 12 uur want hij wilde heel graag mijn kadootje dan geven. Hij had de afgelopen twee weken al heel wat spanning opgebouwd door te zeggen dat het misschien niet op tijd binnen zou zijn en zo dus ik was heel erg nieuwsgierig.

Nou, ik was braaf de film aan het volgen en aan het proberen om wakker te blijven terwijl de oogjes van vriendjelief telkens dichtvielen. Op een gegeven moment kwam er een scene in de film waar het liedje "Happy Birthday" werd gezongen. Dit herinnerde me aan mijn eigen verjaardag en ik keek op mijn horloge.. het was gewoon precies 12 uur, hoezo toeval?! Dus ik keek naast me, slaapt Dennis. Ik heb hem toen wakker geschut en zei: Hoe laat is het eigenlijk? Dus hij kijkt en vliegt meteen onder het bed om mijn kadootje te pakken. Na een dikke knuffel en een paar verjaardagskusjes kreeg ik eindelijk mijn kadootje:



Onze namen uit RVS gesneden voor bij onze voordeur, mooi he?! Ik ben er zo blij mee! Ik had het echt totaal niet verwacht. Een paar maanden geleden liet hij zo iets aan mij zien om te vragen wat ik ervan vond, ik vond het zeker heel mooi! Dennis was het daarna vergeten maar 1,5 week voor mijn verjaardag herinnerde hij zich dat ineens weer en toen moest hij het allemaal snel regelen. Daardoor kon het zijn dat mijn kadootje niet op tijd binnen zou zijn omdat het dus door een collega van hem moest worden gemaakt. Maar het was op tijd binnen en ik vind het super mooi!

Vrijdag ochtend moest ik eerst nog 2 uurtjes werken en daarna was ik vrij. Ik heb daarna meteen wat boodschappen gedaan en toen ben ik begonnen met het maken van hapjes. Pap had al zalmsalade gemaakt en de drank en vlaai opgehaald. Toen alles klaar was, kon ik nog eventjes een uurtje relaxen en daarna gingen Kelly en ik naar oma (zie Project 52 - Week 7)

Rond 5 uur waren we thuis en toen kwam Dennis ook. Pap en zijn vriendin waren er al dus toen hebben we wat hamburgers met frietjes gehaald en zijn we gaan eten. Rond 19:00 uur kwam de rest van het bezoek. Het was best gezellig en rond kwart voor 9 kwam ineens mijn oudste zus binnen! Dat was een verrassing! Het was alleen erg jammer dat sommige mensen denken te kunnen bepalen wie er op onze verjaardag kan komen.. erg jammer!

Goed, wat heb ik nog meer gekregen? Allereerst veel kaarten en veel centjes. Erg welkom aangezien Dennis en ik nog vanalles nodig hebben voor de uitzet. Dit koop ik liever zelf dan dat ik het krijg. Van ons pap kregen Kelly en ik (ik ben er 1 van een tweeling, weten jullie nog?) allebei een staafmixer en een frietpan. Hier ben ik echt super blij mee! Want een staafmixer hadden we nog niet! Alleen de frietpan wel. We hebben laatst bij Tummers alle elektrische apparaten besteld en daar zat dus ook een frietpan bij, PRECIES DEZELFDE! Dat is toevallig he? Deze ga ik dan ook omruilen.

Goed, verder was het een gezellige avond en toen al het bezoek naar huis was, zijn Dennis, mijn zus en ik nog naar de kroeg geweest voor een klein uurtje. Dat was ook erg gezellig maar ik was blij toen ik uiteindelijk op bed lag ;)

Nog 1 maand

Vandaag is het 2 maart dus dat betekend dat het nog maar 1 maand duurt voordat Dennis en ik gaan samenwonen in ons droomhuisje! Wat is dat een vreemd gevoel zeg.. dat het al over 1 maand is. Dat komt denk ik omdat we al zo lang bezig zijn met het huis.. op 12 april zijn we namelijk voor de eerste keer gaan kijken.



Via deze ticker kan ik zelf bijhouden hoelang het nog precies duurt voordat Dennis en ik er gaan wonen. Als die datum is verstreken, kan ik ook nog bij houden hoeveel dagen we al samenwonen. Een beetje nutteloos voor anderen, maar voor mij vind ik het erg leuk haha! Ik zal hem onder de blogs neerzetten, mocht je willen weten hoe lang het nog duurt of hoe lang we er al wonen ;)

Goed, zometeen ga ik nog wat spullen halen zodat de mannen vanavond goed vooruit kunnen met werken. Vanavond ga ik, als het niet te druk wordt met de klussers, boven stofzuigen. Dan kan ik morgen na het werk beginnen met de grote schoonmaak boven. Ik wil morgen de ramen binnen & buiten wassen, stofzuigen, dweilen en de badkamer poetsen. Mijn tante had al aangeboden om te helpen en ik moest haar echt bellen als ik ging beginnen, dus dat ga ik dan ook doen. Is wel zo gezellig!

Zo meteen ga ik ook wat fotootjes maken in het huis, de trap is als het goed is helemaal bekleed. Ik ben zo benieuwd hoe dat eruit ziet!

Prettige dag nog =)

De verbouwing

Vanmorgen zijn Dennis, zijn vader en ik om half 9 weer aan de slag gegaan in ons huisje. Terwijl ongeveer heel Midden Limburg uitloopt naar de Statie Festatie in Roermond, gaan wij weer lekker klussen! Ik heb zo wie zo een hekel aan carnaval dus ik ben allang blij dat ik nu een excuus heb om niet mee te hoeven naar Roermond of Maastricht ^-^

We zijn nu redelijk ver met het afwerken van het huis. Boven zijn vanmorgen de laatste planken van het laminaat gelegd. Alleen op de overloop moeten de plinten er nog tegenaan, misschien dat Dennis en zijn vader dat nu wel aan het doen zijn. Ook staat sinds vanmorgen het hekje op de overloop, samen met de trapleuning. De leuning aan de muur is afgelopen week al opgehangen. Dezen zijn trouwens er mooi geworden! Dennis heeft ze zelf op zijn werk gemaakt van RVS.



Aan de badkamer hebben we de laatste paar weken niets meer kunnen doen. Aankomende week ga ik hem helemaal poetsen zodat een kennis hem volgende week zaterdag kan komen kitten. Daarna is hij helemaal klaar voor gebruik. Oh nee, de glasplaat moet nog worden neergezet op het muurtje. Dat zal ook volgende week worden, denk ik.
De rest van de slaapkamers boven zijn ook zo goed als klaar. Alleen op onze slaapkamer moet nog een schuifkast komen. Deze moet nog worden opgemeten zodat hij daarna kan worden gemaakt.

Onze slaapkamer:


De andere slaapkamer:


Mijn werkkamertje:


Aankomende week wordt de vloerbedekking van de trap afgehaald en over twee weken komt de nieuwe vloerbedekking erop. Ook zijn er twee planken van de trap afgezaagd en is een andere houten plaat verwijderd. Hier komen andere platen voor, die wel fatsoenlijk zijn. De vorige was namelijk erg scheef en los.

Onze trap (vorige week, nog zonder leuning):


Verder is de voordeur ook veranderd. Eerst hadden we aan de zijkanten tussen het glas nog hout zitten waar de brievenbus in zat. Dit hebben we eruit gehaald en er zijn grote stukken dubbel glas in gekomen van boven tot onder. De deur wordt op dit moment door Conrad dichtgemaakt met hout, erg mooi! Alleen heb ik daar nog geen foto's van gemaakt dus die houden jullie nog tegoed!

De voordeur:


De keuken is trouwens ook bijna klaar! De tegels zijn in de keuken geplaatst en gevoegd. Ook is de vensterbank erin gemaakt. Nu hoeft er alleen nog boven de kastjes worden getext, de kap van de afzuiging moet er nog omheen en de tegels moeten nog worden afgekit. Ook moet er aan de onderkant van de kastjes nog een afwerklat tegenaan worden gemaakt.

De keuken:


De tegels:


Zo, dat waren de foto's voor nu. Aankomende week zal ik ook foto's maken van de woonkamer. We gaan hem namelijk maandag texen!
Trouwens, op sommige foto's kloppen de kleuren niet helemaal. Daar lijken de getexte muren wel geel, maar ze zijn heel zacht gebroken-wit.

Wat vinden jullie ervan?!

Een gebroken nek

Mijn oma heeft al een hele poos last van haar nek en schouders.
We zijn er vaak mee naar de dokter gegaan en ze heeft verschillende pijnstillers gehad maar niks helpt.
De dokter zegt dat het spieren zijn die vast zitten en dat het slijtage in de nek is.
3 Jaar geleden is ze heel hard gevallen toen haar zoon (mijn oom) is overleden.
Ze heeft toen een paar weken in het ziekenhuis gelegen. Sindsdien heeft ze dus die pijn in haar nek en schouders.
Vorige week dinsdag is ze gevallen en sindsdien is de pijn veel erger geworden.
Mijn tante is toen weer met oma naar de dokter gegaan, en toen ze binnenkwamen begon de dokter stom te lachten, zovan: Oh daar komt die weer aan met haar gezeur. Oma kreeg toen andere pijnstillers maar ook deze hielpen niet.

Afgelopen dinsdag was de pijn zo erg geworden dat ze gewoon moest huilen.
Mijn oma huilt nooit en heeft ook nooit pijn. Een paar jaar geleden had ze haar been hard gestoten zodat het vel tot op het bot kapot was.
De heeft de wond zelf dicht geduwd en vertelde me dat het echt geen pijn deed, ze heeft dus echt een hele hoge pijngrens!
Maar goed, donderdag avond ging mijn vader bij oma kijken en ze had weer zo'n ontzettende pijnaanval. Mijn vader is naar de huisartsenpost gegaan voor andere pijnstillers met spierverslappers. Vrijdag ging mijn vader weer kijken maar het was weer zo erg dat hij de huisarts belde.
Onze huisarts is gekomen en zij raadde ons aan om naar de eerste hulp te gaan.

Daar aangekomen werd er een foto gemaakt. Na uren lang te wachten kwam de dokter aan met het nieuws:
Mijn oma heeft haar NEK gebroken.

Ik kan het gewoon niet bevatten... er is een scan gemaakt en daarop is te zien dat de tweede wervel gebroken is.
Ongeloofelijk.. ik kan er met mijn hoofd niet bij. We zijn zo vaak naar de dokter geweest, afgelopen dinsdag zelfs nog in het ziekenhuis voor een andere afspraak.
Daar hadden ze gezegt dat het gewoon slijtage was en dat ze maar een paracetamol moest pakken.
Ze heeft daardoor verdomme god weet hoe lang met een gebroken nek rondgelopen!!!!!!!!!

Ik .. ik ben er echt helemaal vanaf. Gister hebben pap en ik 11 uur lang in het ziekenhuis gezeten.
Eerst in Roermond en nu ligt ze in maastricht. ze heeft als het goed is een soort stellage om gekregen vanmorgen die aan de schedel is bevestigt.

Oma is er zelf heel nuchter onder. Gister in het ziekenhuis hebben we gepraat, grapjes gemaakt en zelfs gelachen.
Ik kon bijna zeggen dat het gezellig was, want sinds ze die nekband om heeft, heeft ze er neit veel last van.
Zometeen gaan we weer naar haar toe.
Gister zei oma al: Maak morgen maar een foto van me als ik die vogelkooi op mijn hoofd heb.
Ik vind het zo bijzonder dat ze er zo nuchter mee om kan gaan! Als ik bij haar ben, kan ik het ook.
Maar als ik alleen ben, zoals nu, moet ik steeds aan de gevolgen denken.
Als ze verkeerd was terechtgekomen was dat stukje wat afgebroken is, in haar hersenstam terecht gekomen en dan was ze dood geweest.
Als de dokter haar nog langer zo had rond laten lopen, en ze had op de een of andere manier haar hoofd gedraaid, kon ze of verlamd of ook dood zijn gegaan..
Als.. ja.. als als als! Dat gaat alleen nog door mijn hoofd.

Ongeloofelijk!

Lange nagels

Ik bijt nagels. Ofja bijten, ik pulk aan mijn nagels. En aan de droge, losse velletjes naarst mijn nagels (BAH!). Het is echt een hele vervelende gewoonte en ik heb er helemaal genoeg van! Maar, hoe leer ik het af?! Ik heb al 100x tegen mezelf gezegd dat ik moet stoppen, maar als ik ook maar iets gespannen ben ofzo, zit ik weer aan mijn nagels.

Mijn nagels zijn niet sterk en scheuren daarom snel in, of er komen hakkels in ofzo. Hier kan ik niet tegen en zodra ik maar 1 oneffenheid vind in mijn nagel kan ik er niet vanaf blijven en MOET ik die nagel weer recht maken. Ik heb het een poosje geprobeerd met een vijl, dan hield ik er eentje bij me in mijn tas. Alleen heb ik nogal vaak de neiging om van tas te verwisselen.

Op dit moment gaat het redelijk goed met de nagels van mijn rechterhand. De pink is mooi lang (en recht!) en de andere nagels beginnen ook weer meer te groeien. Nu is het mijn doel om ze zo proberen te houden!



Mijn andere hand daarentegen is hopeloos! Ik heb verschillende soorten versterkende nagelakjes, dus die heb ik er net opgesmeerd. Hopen dat het helpt!

1e Rondleiding

Vorige week had ik beloofd om wat foto's te laten zien van mijn huisje.
Dit is er tot nu toe nog niet van gekomen, maar ze komen eraan hoor! Op dit moment schiet het erg op met de afwerking. De verbouwing is al voorbij!
Boven is alles eigenlijk zo goed als klaar. De badkamer is bijna helemaal klaar op een glasplaat na. We hebben namelijk met een douchebak een inloopdouche gemaakt. Het muurtje is half opgemetseld, betegeld en nu hoeft daar alleen nog de glasplaat op.
Ook moet er op verschillende plekken nog worden gekit, maar dat gaan we pas doen als we de badkamer eens goed hebben schoongemaakt. Alles zit nu nog behoorlijk onder het stof. Voor de rest is boven eigenlijk alles klaar: Alles is getext, de plafonds zijn mooi gespoten en alle kozijnen en deuren zijn geschilderd. Deze week gaat Dennis het laminaat leggen en ik ga hem daarmee proberen te helpen *dat zal me wat worden, haha!*

Onder zijn we nog druk bezig met de afwerkingen. Mijn schoonvader is bezig met het schuren, gronden en schilderen van de kozijnen, ik ben nog bezig met het afschuren van de deuren die onder horen en Dennis doet allerlei andere dingen die nog moeten worden gedaan maar die ik zo 1,2,3 niet kan verzinnen ;)

De keuken staat er ook al in, zoals jullie hebben kunnen zien in een van mijn post van Project 52. Aankomende woensdag komt mijn oom de tegels boven het aanrecht zetten. Ik ben zo benieuwd hoe dat eruit komt te zien! De tegels zijn precies dezelfde kleur als de kastjes, alleen 1 teint lichter. Als deze tegels ertegen zitten zal ik eens een nieuwe foto maken en hier plaatsen.

Goed, ik had foto's beloofd dus hier komen ze! Het zijn nog geen foto's van de verbouwing want dat zijn er op dit moment gewoon TE veel om nu te laten zien. Hier zijn de foto's van het huis hoe het was toen we het kochten. Geloof me: echt ALLES is veranderd want het was allemaal uitgeleefd.

De voorkant van mijn huis:


En de achterkant van mijn huis:


De achtertuin:


Het uitzicht:


De achterkant van de woonkamer:


De voorkant van de woonkamer:


Vanuit de woonkamer naar de keuken:


De keuken:


De garage:


De grootste van de 4 slaapkamers:


De badkamer van 1x2 meter:


Als je meer foto's wilt zien kun je een kijkje nemen op mijn photostream. Binnenkort meer foto's!